Σεριφος,σπιτι με ενα πευκακι προς την θαλασσα

Ένα πεύκο και ένα σπίτι της Σερίφου αντικρίζουν το ανοιχτό πέλαγος, με το κοβάλτ του να ξεπερνά τη στέγη και να χάνεται στην ομίχλη.

Η κατοικία τοποθετείται ελαφρά αριστερά του κέντρου, με καθαρούς γεωμετρικούς όγκους που στερεώνουν τη σύνθεση, ενώ το δεξί τμήμα ανοίγει προς τη θάλασσα. Στο πρώτο πλάνο, ένα ήσυχο πεύκο ανεβαίνει κατακόρυφα, οδηγώντας το μάτι ως εκεί που η γραμμή της στέγης συναντά τον ορίζοντα. Λευκό ξεπλυμένο από τον ήλιο και απαλή ώχρα αντιπαρατίθενται με θαμπό πράσινο και στρώσεις μπλε — γαλάζιο στα ρηχά που βαθαίνει σε κοβάλτ στο ανοιχτό πέλαγος. Οι ακμές της αρχιτεκτονικής δουλεύονται με ελεγχόμενες, καθαρές πινελιές, ενώ φύλλωμα και θάλασσα αναπνέουν με ελεύθερες, πιο χειρονομιακές πινελιές — μικρές αγγιγματιές πυκνότερης πάστας πιάνουν βελόνες πεύκου και κορυφές κυμάτων. Το φως πέφτει από ψηλά, μαλακό παρά κοφτό, και ο μακρινός ορίζοντας διαλύεται σιγανά στην καλοκαιρινή ομίχλη. Η ζέστη απλώνεται παντού, αργή και υπομονετική, κρατώντας το σπίτι και το πεύκο του σε ένα μακρύ καλοκαιρινό ησύχασμα.