Νεκρα φυση

Ώχρες και ούμπρες στηρίζουν τη σύνθεση, με ένα θαμπό λαδί να διαπερνά διακριτικά, ώσπου μια μοναχική νότα βαθύ κόκκινου τραβά το βλέμμα στο κέντρο.

Υπάρχει μια βαθιά ησυχία σε αυτή τη σύνθεση. Οι μορφές γέρνουν η μία προς την άλλη, μια απαλή καμπύλη που τις κρατά όλες μαζί χωρίς να δείχνουν στριμωγμένες. Τα χρώματα παραμένουν γήινα — πλούσιες ούμπρες και ώχρες που συναντούν θαμπούς τόνους λαδί, με μια μόνο πινελιά βαθύ κόκκινου που σε τραβά προς τα μέσα. Και η πινελιά αλλάζει για κάθε επιφάνεια. Δες πώς γλιστρά πάνω σε ό,τι μοιάζει με κεραμικό, κι έπειτα γίνεται πιο πυκνή, πιο στεγνή, δίνοντας βάρος σε δέρμα ή ύφασμα. Το φως είναι αργό, μπαίνοντας από το πλάι, αφήνοντας τις σκιές να λιμνάζουν και να μαζεύονται στην πίσω ακμή του τραπεζιού. Μια κρατημένη ησυχία απλώνεται πάνω σε όλα, η ησυχία που κατακάθεται σε ένα δωμάτιο όταν κανείς δεν περνά βιαστικά.