Νεκρή φύση

Ώχρινοι καρποί δεσπόζουν στο προσκήνιο· λίγο πιο πίσω στέκεται ένα ανοιχτόχρωμο κεραμικό δοχείο — δύο σχήματα σε ήπια αντίθεση, κοντά και συνειδητά τοποθετημένα.

Στο πρώτο πλάνο, οι στρογγυλεμένες μορφές των καρπών χτίζουν το βάθος: από χαμηλά ανεβαίνουν στο ψηλότερο δοχείο πίσω τους, δημιουργώντας μια ήσυχη ισορροπία. Ζεστές ώχρες και σιένες κυλούν προς ψυχρά γκρι-μπλε εκεί που πέφτουν οι σκιές, και η παλέτα διατηρεί παντού μεσαίους, αδρανείς τόνους. Το φως έρχεται πλάγια, πιάνοντας μια διακριτική λάμψη πάνω στην κεραμική επιφάνεια και αφήνοντας κάθε αντικείμενο να καθίσει στο δικό του βάρος. Στους καρπούς η πάστα λεία, ομαλοποιημένη, ενώ στο ύφασμα διακρίνεται μια ξηρότερη, πιο ανοιχτή υφή — δύο διαφορετικοί τρόποι επεξεργασίας μέσα στην ίδια σύνθεση. Σκιές απαλές, χαμηλής αντίθεσης, ποτέ κοφτές. Τίποτα δεν βιάζεται εδώ.