Νεκρη φυση
MK116
Για το Έργο
Ένα χαμηλό κεραμικό δοχείο στηρίζεται στη μια άκρη του τραπεζιού, με φρούτα στοιβαγμένα από πάνω σε ζεστές ώχρες, μπρος σε ένα λιτό, ανοιχτό βάθος.
Όλα εδώ φαίνονται τόσο εδραιωμένα στον δικό τους χώρο. Οι φόρμες χτίζονται η μία πάνω στην άλλη, ανεβαίνοντας από το χαμηλό δοχείο προς τα πιο απαλά σχήματα που υψώνονται από πάνω. Οι γήινες αποχρώσεις κουβαλούν όλο το βάρος. Η ώχρα και η καμένη σιέννα ζεσταίνουν τις σκιές, με μια νύξη δροσιάς εκεί όπου το φως αγγίζει το υαλωμένο πηλό. Η πινελιά είναι τόσο υπομονετική — βλέπει κανείς πού το χρώμα πυκνώνει στα φωτεινά σημεία, χαρίζοντας στα φρούτα και στο κεραμικό τη δική τους χωριστή υφή. Το φως πέφτει απαλά από τη μια πλευρά, απλώνοντας σκιές που στηρίζουν τη σύνθεση χωρίς να σκληραίνουν τα περιγράμματα. Μια ησυχία απλώνεται πάνω στο τραπέζι, από αυτές που μένουν πολύ αφού κάποιος έχει ήδη φύγει από το δωμάτιο.