Νεκρη φυση

Ένα χλωμό κεραμικό δοχείο στέκεται στο κέντρο ενός ήσυχου τραπεζιού, με την καμπύλη του να συλλαμβάνει μια αργή πτώση φωτός.

Η σύνθεση συγκεντρώνεται στο μεσαίο επίπεδο, με αντικείμενα που επικαλύπτονται μπροστά από έναν μαλακό πίσω τοίχο — το μάτι ακολουθεί από τις πιο ευκρινείς ακμές στο πρόσθιο πεδίο ως τις πιο ήπιες μορφές στο βάθος. Οι γήινοι τόνοι κυριαρχούν στην εικόνα: ώχρα και ούμπρα ζεσταίνονται από ένα κιμωλιώδες λευκό του κόκαλου, ενώ ένα πιο χαμηλόφωνο γκριζοπράσινο κρύβεται μέσα στη σκιά. Η μπογιά κινείται σε λεία, ελεγχόμενα περάσματα· λεπτές διαφανείς λαζούρες χτίζουν τον όγκο, ενώ πιο αιχμηρές πινελιές εγκαθίστανται στα χείλη και στα σημεία αντανάκλασης. Το φως εισέρχεται από το επάνω αριστερό, μαλακό αλλά σαφές, πλάθοντας κάθε μορφή και αναπαυόμενο στη διαφανή λαζούρα. Η ατμόσφαιρα φέρει το μικρό, υπομονετικό βάρος των καθημερινών πραγμάτων.