Νεραντζα ο δρομος με το κοκκινο σπιτι
M2139
Για το Έργο
Ένα κόκκινο σπίτι σπάει τη συνέχεια του δρομακιού — η τερακότα πίνει τον ήλιο, ενώ οι τοίχοι γύρω της κρατούν τη σκιά τους.
Μια βαθιά ησυχία απλώνεται στο δρομάκι. Οι γραμμές των τοίχων σε τραβούν κάτω, περνώντας τα φθαρμένα πέτρινα σκαλιά και μέσα στις δροσιές των πορταριών. Το κόκκινο σπίτι κάθεται ελαφρά εκτός κέντρου — η ζεστασιά του απαντάται από το απαλό μπλε των παντζουριών και το θαμπό πράσινο των γερανιών που ξεχύνονται από το μπαλκόνι. Βλέπεις κάθε πινελιά. Η μπογιά είναι πυκνότερη όπου ο ήλιος χτυπά την πέτρα, δίνοντας υφή. Το φως πέφτει απάνω, κόβοντας κοφτές, σκούρες σκιές στο έδαφος. Κανείς δεν είναι εδώ. Αλλά ξέρεις τη ζωή που ζει μέσα σ' αυτούς τους τοίχους. Η ησυχία ζεσταίνει το δρομάκι, υπομονετική και αργή.