Υδρα,Καμινια
M2315
Για το Έργο
Τα σπίτια της Καμίνιας ανεβαίνουν στην πλαγιά σε σειρές, με τις κεραμιδένιες στέγες τους να πιάνουν το σκληρό απογευματινό φως πάνω από το Αιγαίο.
Στο πρώτο πλάνο και στο μέσο, τα ασβεστωμένα σπίτια στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο, με τις ζεστές κεραμιδένιες στέγες να ξεχωρίζουν ανάμεσά τους. Μοιάζει να φυτρώνουν μέσα από εκείνο το απίστευτο γαλάζιο νερό που απλώνεται στο βάθος. Το φως έρχεται από τα αριστερά και κόβει τα σπίτια σε καθαρά, απλά σχήματα — οι γραμμές σίγουρες, χωρίς δισταγμό. Οι πινελιές στα κτίρια είναι σφιχτές και αποφασιστικές, δίνοντας στις ασπρισμένες επιφάνειες βάρος και παρουσία. Στο νερό όμως η δουλειά ανοίγει — ελεύθερες πινελιές που κρατούν τη θάλασσα ζωντανή και ανάλαφρη. Στις ακμές των κεραμιδιών, εκεί που χτυπά ο ήλιος, μια πυκνή πάστα πιάνει το φως με ακρίβεια. Η παλέτα κινείται σε ζεστούς τόνους — ωχρά λευκά, γήινα κεραμιδί, και το ψυχρό γαλάζιο της θάλασσας να τα αντισταθμίζει. Σκιές απαλές, χωρίς σκληρές αντιθέσεις, σαν να τις έχει μαλακώσει η μεσημεριανή ηρεμία.