Νταμαρι-Πατησσσια

Το αργό απόγευμα πέφτει πάνω στην Πατήσια, οι ώχρινοι τοίχοι γέρνουν στη σκιά, τα μπλε παντζούρια κλειστά μπροστά στο σβησμένο φως.

Υπάρχει μια ήσυχη βραδύτητα σε αυτόν τον δρόμο, μια ζεστασιά που ανήκει μόνο σε αυτή την ώρα. Οι γραμμές των κτιρίων σε τραβούν προς τα μέσα, πέρα από τα κλειστά παράθυρα και τα απλά μπαλκόνια. Η σκηνή χτίζεται από σκονισμένες ώχρες και αχνά λευκά, με εκείνες τις μικρές πινελιές του βαθύ μπλε εδώ κι εκεί. Η ίδια η μπογιά φαίνεται να αναπνέει — απλωμένη σε λεπτά στρώματα, κι ωστόσο μικρές, πιο χοντρές πινελιές πιάνουν την υφή του σοβά. Το φως έρχεται χαμηλά από το πλάι, τεντώνοντας τις σκιές πάνω στον δρόμο. Ολόκληρη η γειτονιά μοιάζει να κρατά την ανάσα της στο κλείσιμο της μέρας.