Νυχτερινο Απ το ατελιε μου με χιονια
MK340
Για το Έργο
Χιόνι σε κεραμίδια ελληνικά — σπάνιο, κι εδώ έχει μείνει. Μερικά κεχριμπαρένια παράθυρα αντέχουν στο κρύο, μόλις και μετά βίας.
Από ένα παράθυρο ατενίζεται η πόλη στο βάθος — ολόκληρη η νυχτερινή της έκταση. Οι ασβεστωμένοι τοίχοι και οι κεραμοσκεπές οπισθοχωρούν σε απαλά επίπεδα, χαμένοι στη βαθύτερη νύχτα. Ψυχρά μπλε και ασημένια γκρι φέρουν το χιόνι παντού, διακόπτονται μόνο από μικρές φλόγες κεχριμπαρένιου φωτός σε λίγα παράθυρα — η ελάχιστη θερμή αντίδραση. Το σεληνόφως, τόσο απαλό, θολώνει τα περιγράμματα εκεί που η πέτρα συναντά το χιόνι. Οι σκιές μαζεύονται ήσυχα κατά μήκος των γείσων, χαμηλής αντίθεσης, ποτέ κοφτές. Ένα αναπνοή κρατημένη — η νύχτα δεν κινείται.