Παρος

Κυβικά σπίτια ανεβαίνουν προς τους κοβαλτένιους τρούλους της Πάρου, οι ανοιχτόχρωμοι τοίχοι τους πλακωμένοι κάτω από έναν ήλιο που δεν αφήνει σχεδόν καμία σκιά.

Στο πρώτο πλάνο, η γη — ζεστή ώχρα και ψημένη τερακότα, δουλεμένα με στεγνές, διακεκομμένες πινελιές που αποδίδουν την τραχύτητα του εδάφους. Στο μέσο πλάνο, οι ασβεστωμένες προσόψεις ανεβαίνουν την πλαγιά, η πάστα εκεί επίπεδη και ομαλή πάνω στην αρχιτεκτονική, σε απότομη αντίθεση με τον τρόπο που αντιμετωπίζεται το έδαφος. Το μάτι κινείται κατά μήκος των καθαρών γραμμών των στεγών προς τα πάνω, σε μια θάλασσα λευκού που διακόπτεται από τα βαθιά μπλε των τρούλων και των παραθυρόφυλλων. Στο βάθος, ο ουρανός κρατείται επίπεδος. Το φως πέφτει απευθείας, σκληρό, αφήνοντας μόνο τις πιο λεπτές σκιές — απαλό λεβάντα κάτω από τα γείσα, χαμηλής αντίθεσης, ποτέ βαριές. Ένα απαλό χρυσό φωτίζει τους ψηλότερους τοίχους εκεί που ο ήλιος πέφτει πιο δυνατά. Η παλέτα συνολικά ζεστή, με το λευκό και την ώχρα να κυριαρχούν, τα βαθιά μπλε να τα σπάνε ρυθμικά. Έργο μεσαίου μεγέθους, λάδι σε καμβά.