Σαντορινη,Θυρεσια

Κυβικές φόρμες παρατάσσονται στο χείλος της καλδέρας, οι μπλε τρούλοι υψωμένοι πάνω από τον γκρεμό, η Θηρασία μια ανοιχτόχρωμη γραμμή στα μακρινά νερά.

Μια βαθιά ησυχία απλώνεται πάνω σε αυτόν τον τόπο — η ακινησία του μεσημεριού. Το χωριό κατέχει το πρώτο επίπεδο, οι φόρμες του τόσο καθαρές ενάντια στον βράχο, ενώ η γη καμπυλώνεται προς εκείνη τη χαμηλή σιλουέτα του νησιού. Τα μπλε της θάλασσας ανταποκρίνονται στους κιμωλιόλευκους τοίχους, και οι γήινες αποχρώσεις αγκυρώνουν τα πάντα στο πρόσωπο του γκρεμού. Η μπογιά είναι λεία στα κτίρια, ενώ το νερό και ο ουρανός αναπνέουν. Εκεί ακριβώς — μια πινελιά πιο χοντρή χρωματικά αρπάζει τον ήλιο πάνω σε ένα πεζούλι. Το φως μοιάζει ψηλό, σχεδόν χωρίς σκιές. Απέναντι, στα νερά, ο χρόνος επιβραδύνεται καθώς το απόγευμα κρατά την ανάσα του.