Ζαγορα,σπιτια

Η Ζαγορά μαζεύει τα σπίτια της το ένα δίπλα στο άλλο — κεραμιδένιες στέγες, ανοιχτόχρωμοι τοίχοι, ώχρινα μονοπάτια — κάθε στρώμα πλακωμένο κάτω από τον κατακόρυφο μεσημεριάτικο ήλιο.

Ολόκληρο το χωριό φαίνεται να κρατά την ανάσα του. Οι ογκώδεις φόρμες των σπιτιών ανεβαίνουν με ήρεμο ρυθμό, οι γωνίες τους επαναλαμβάνονται μπροστά σε μια λωρίδα γαλάζιου ουρανού. Το ζεστό κεραμιδί των στεγών αποκρίνεται στα ώχρα μονοπάτια από κάτω, ενώ απαλές σκιές μαζεύονται σε κάθε κατώφλι. Η μπογιά απλώνεται λεία στους τοίχους, μα χαλαρώνει και αναπνέει γύρω από την πέτρα και το χώμα — πιο πυκνή ακριβώς εκεί που το φως πέφτει πάνω σε μια γραμμή στέγης. Η λάμψη δεν είναι κοφτερή· απλώς μαλακώνει και διαχέεται μέσα στη δροσιά. Το φως πέφτει κατακόρυφα, συμπιέζοντας τις σκιές σε κοντές, σκοτεινές τσέπες. Η ζέστη κάθεται παντού, αργή και υπομονετική, κρατώντας το χωριό στην πιο ήσυχη ώρα του.