Πουρι

Μια τσαμπιά χαμηλά σπίτια αγκιστρώνεται στην πλαγιά, με το βαθύ μπλε του κόλπου να πιέζεται σφιχτά από κάτω.

Στο πρώτο πλάνο, οι βράχοι οδηγούν το μάτι κατά μήκος της ακτής, που καμπυλώνει προς τα μέσα πλάνο όπου μικρά ασβεστωμένα σπίτια μαζεύονται κάτω από την ανηφορική γη. Κοβάλτ και αιγαιοπελαγίτικο μπλε φέρουν τη θάλασσα, σε αντίστιξη με την ώχρα, το ξεθωριασμένο λευκό και τους ζεστούς γήινους τόνους της πλαγιάς. Οι πινελιές σίγουρες και οικονομικές: ομαλότερες στο νερό και τον ουρανό, διακεκομμένες και κατευθυντήριες εκεί που η πέτρα συναντά την αρχιτεκτονική, με πυκνότερη πάστα να δίνει βάρος στα κτίσματα. Το φως πέφτει καθαρό και ψηλά, μαλακώνει τις σκιές σε ήπιες διαβαθμίσεις αντί για κοφτές ακμές. Καμία ανθρώπινη παρουσία — μόνο το χωριό και ο τόπος του, σε σταθερή ισορροπία. Η μεσημεριανή σιωπή εδώ δεν ζητά τίποτα.