Σεριφος αποψη

Σέριφος τη νύχτα: τα σπίτια έχουν αδειάσει από χρώμα, κι ένα-δυο κεχριμπαρένια παράθυρα κρατούν το μόνο φως στον λόφο.

Το χωριό ολόκληρο φαίνεται να αναπνέει, παραδίδοντας τον εαυτό του στο σκοτάδι. Τα άσπρα σπίτια κατηφορίζουν τον λόφο σε διαδοχικά στρώματα, και οι επάλληλοι τοίχοι τους δημιουργούν έναν ήσυχο ρυθμό καθώς μαζεύονται γύρω από έναν μικρό τρούλο. Τα χρώματα είναι λιτά ως την ουσία τους: ο ουρανός βαθύ ινδικό μπλε, οι τοίχοι δροσερή πλακόπετρα στο φως της σελήνης, κι ως απάντηση, η κεχριμπαρένια θαλπωρή από τα μικρά παράθυρα. Η υφή της μπογιάς αλλάζει από τον ουρανό στην πέτρα — ο ουρανός είναι λείος, ενώ στους τοίχους σχεδόν νιώθεις την τραχύτητά τους κάτω από το χέρι. Η νύχτα κουβαλά τη δική της ζέστη, μια ανάσα που μένει κρατημένη ανάμεσα στη θάλασσα και τα άστρα.