Ροδος,σουρουπο,Ντζαμι,ΦΥΝΙΚΑς

Πάνω από τη Ρόδο, ο μιναρές κρατά την τελευταία χρυσή λάμψη, ενώ το λιλά κατακτά τον ουρανό και η θάλασσα στο βάθος σκουραίνει.

Μια ησυχία απλώνεται πάνω στην πέτρα, μια ακινησία που ανήκει μόνο σε αυτή την ώρα. Το τζαμί υψώνεται ελαφρά εκτός κέντρου, με τις γραμμές του να ανεβαίνουν από τη χαμηλή ζώνη των στεγών που απλώνονται από κάτω. Το βαθύ πορτοκαλί αγκιστρώνεται στους επάνω τοίχους, μια ζεστασιά που αποκρίνεται στα σκοτεινά μπλε και τις γήινες αποχρώσεις που κυριαρχούν στις σκιές. Το φως πέφτει τόσο χαμηλά—μόλις αγγίζει τον τρούλο. Φαίνεται πώς το χρώμα είναι στρωμένο σε στρώσεις, αφήνοντας τις πιο ζεστές αποχρώσεις να αναπνέουν από κάτω. Ένα ήρεμο βάρος κάθεται πάνω στις πέτρες, κρατώντας την ώρα ανάμεσα στη μέρα και στο σκοτάδι.