Καστρακι το κοκκινο σπιτι,χιονια
M1434
Για το Έργο
Ένα μοναχικό σπίτι από τερακότα κρατά σταθερή την χιονισμένη κοιλάδα, με τους κόκκινους τοίχους του να στέκονται ανάμεσα στο απαλό έδαφος και τους βραχώδεις πυλώνες ψηλά.
Μια βαθιά ησυχία απλώνεται σε όλη την κοιλάδα. Το μάτι γλιστρά πάνω στο λευκό έδαφος ώσπου να βρει το σπίτι, και ύστερα συνεχίζει να ανεβαίνει στους ψηλούς βραχώδεις πυλώνες που υψώνονται πίσω του. Ο κόσμος είναι κυρίως από απαλούς γκρίζους τόνους και λευκό, κι αυτό κάνει το βαθύ κόκκινο να φαίνεται τόσο παρόν, σχεδόν επίμονο. Στην πέτρα διακρίνονται νύξεις από ώχρα και σκουριά. Το φως είναι τόσο μαλακό, τόσο ομοιόμορφο — το είδος που σβήνει τις σκληρές σκιές. Μια άφωνη ψύχρα κρέμεται παντού, ωστόσο το σπίτι φέρει μια μικρή, σταθερή ζεστασιά ακριβώς στο κέντρο του.