Σαντορινη,δυο φιλες

Δύο ποτήρια στέκονται κοντά το ένα στο άλλο πάνω σε λινό ύφασμα, με μερικά εσπεριδοειδή μαζεμένα ανάμεσά τους κάτω από το ανοιχτό φως της Σαντορίνης.

Τίποτα δεν βιάζεται σε αυτό το φως. Ένα ανοιχτόχρωμο κεραμικό πιάτο αναπαύεται κοντά στο μπροστινό μέρος, με την καμπύλη του να οδηγεί προς τα δύο ποτήρια και τη μικρή συστάδα των φρούτων. Πίσω τους, ένας ηλιοκαμένος τοίχος κλείνει τον χώρο. Η πινελιά είναι σκόπιμη αλλά χωρίς βιασύνη — πιο ομαλή στην εφυαλωμένη κεραμική, έπειτα σπασμένη και στεγνή πάνω στην πέτρα. Τόνοι ώχρας και τερακότα ζεσταίνουν τα εσπεριδοειδή και τις πτυχές του λινού. Το φως πέφτει από ψηλά, λαμπερό και καθαρό, αφήνοντας σύντομες, ειλικρινείς σκιές που αγκυρώνουν κάθε αντικείμενο στο ύφασμα. Η ησυχία δύο φίλων, που μόλις πριν από λίγο ήταν εδώ, απλώνεται πάνω στο τραπέζι και μένει.