Σαντορινη,Ιο,σπιτια φοντο θαλασσα,χωρις ουρανο
M1470
Για το Έργο
Ασβεστωμένα κυβικά σπίτια ανεβαίνουν σε μια πλαγιά σε πυκνές, ρυθμικές ομάδες, με τις καθαρές φόρμες τους να βρίσκουν ανταπόκριση στη θάλασσα που απλώνεται πάνω τους — χωρίς ουρανό στο οπτικό πεδίο.
Η σύνθεση εδράζεται στην κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική της Σαντορίνης και της Ίου, όπου τα κτίσματα στοιβάζονται σε αναβαθμίδες, χαράζοντας μια αίσθηση οριζόντιας κίνησης. Η παλέτα κινείται ανάμεσα σε λαμπερά λευκά και απαλά εκρού, με άκρες από χλωμούς γκρίζους τόνους και ψυχρά μπλε ενός έμμεσου μεσογειακού φωτός. Διακριτικές πινελιές κοβαλτίου ή τερακότα εμφανίζονται σε πόρτες και παράθυρα, προσφέροντας μικρές εστίες ζεστασιάς χωρίς να διαταράσσουν την ηρεμία. Πάνω από τα κτίρια, η θάλασσα σχηματίζει μια φωτεινή ζώνη από στρωματώδες αζούρ, τιρκουάζ και βαθύ κυανό, με ρέοντα πινελίσματα που αντιπαρατίθενται απαλά στις γωνιώδεις μορφές από κάτω. Λεία ζωγραφική αποδίδει τους σοβατισμένους τοίχους, ενώ μια λεπτή υφή υποδηλώνει βάθος κατά μήκος των στεγών και στις σκιές. Χωρίς ουρανό, η σκηνή αισθάνεται ταυτόχρονα περιεχόμενη και ανοιχτή — μια διαχρονική και ήσυχη γιορτή του τόπου. Η ακινησία αναπνέει μέσα από κάθε ηλιόλουστο τοίχο και κάθε γαλήνια έκταση νερού.