Σεγγοβια απο ψυλα,μοναστηρι,φιγουρες

Η Σεγκόβια απλώνεται κάτω ανοιχτή — υδραγωγείο, καθεδρικός, Αλκάθαρ — όλα βουτηγμένα σε εκείνο το χαμηλό, σκονισμένο χρυσό.

Όλα κρατούνται σε ένα θερμό, χαμηλό φως. Η θέα ανοίγει ολόκληρη από εδώ, από αυτές τις ξερές πλαγιές ως τους απαλούς λόφους στον ορίζοντα. Το μοναστήρι στο πλάι, και οι μικροσκοπικές φιγούρες στα μονοπάτια — αυτές σού δείχνουν την πραγματική κλίμακα όλης εκείνης της πέτρας. Τα χρώματα είναι όλα χώμα και ήλιος: σκονισμένες ώχρες και καμένες σιένες που συναντούν αποσβεσμένα πράσινα, με δροσερές σκιές να μαζεύονται εκεί που το φως δεν φτάνει. Το ίδιο το φως είναι τόσο χαμηλό, μόλις που αγγίζει τις κορυφές των τοίχων και αφήνει πίσω του μακριές, ήρεμες σκιές. Ο χρόνος κατακάθεται αργά, πολύ αργά, πάνω σε αυτά τα παλιά τείχη.