Πόλη με κόκκινα στέγαστρα

Τα κεραμίδια των στεγών ακολουθούν το δρομάκι ως την άκρη του, τραβώντας το βλέμμα κατευθείαν προς το χλωμό άνοιγμα του φωτός στο βάθος.

Υπάρχει εδώ μια βαθιά ησυχία. Είναι εκείνη η ζέστη που απλώνεται πάνω σε όλα στη μέση της ημέρας. Οι τοίχοι σε κατευθύνουν κατά μήκος του δρομακίου, προς εκείνο το μαλακό φως στο τέλος. Τα κεραμέδια στέγαστρα συγκρατούν τον ήλιο πάνω στον ωχρό σοβά, ενώ οι σκιές μαζεύονται σε δροσερά μπλε και γκρίζα. Το φως πέφτει ψηλά από τα αριστερά — τόσο έντονο στα κεραμίδια που σχεδόν νιώθεις το χοντρό πινελάκι, μα μαλακώνει μέσα στα κατώφλια. Ένας απαλός ουρανός απλώνεται από πάνω, και η γαλήνη ενός μακρού ισπανικού απογεύματος αναπαύεται στο έρημο δρομάκι.