Σπιτια στην Σκοπελο

Η Σκόπελος ανεβαίνει σε βαθμίδες, με τον άσπρο σοβά να διακόπτεται από κοβαλτί παντζούρια κάτω από ένα σκληρό μεσημεριανό φως.

Μια βαθιά ησυχία απλώνεται παντού. Τα σπίτια ακουμπούν το ένα στο άλλο, σκαρφαλώνοντας στην πλαγιά. Το κρυστάλλινο λευκό τους είναι μουσκεμένο στον ήλιο, κι έπειτα μια λωρίδα κοβαλτί μπλε εμφανίζεται σε ένα παντζούρι, και ο σοβάς δίπλα της ζεσταίνεται σε απαλή ώχρα. Το φως είναι τόσο άμεσο, χαράζει απότομες γωνίες παντού, όμως οι σκιές που αφήνει νιώθουν δροσερές — κρυμμένες κάτω από τις κεραμοσκεπές και κατά μήκος της πέτρας. Η ίδια η μπογιά φαίνεται να αναπνέει, λεία στους τοίχους αλλά πιο πυκνή εκεί που οι επιφάνειες έχουν παλιώσει. Η ζέστη κάθεται πάνω από το χωριό, και ο χρόνος φαίνεται να αναπαύεται στη σιωπή ανάμεσα στα σπίτια.