Το σπιτι πανο απο το Ξενοδοχειο
MK617
Για το Έργο
Ένα σπίτι ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα, χωρισμένο από μια ολόκληρη πλαγιά τερακότα και απαλού σοβά.
Υπάρχει μια υπομονή σε αυτό το φως, έτσι δεν είναι; Φαίνεται στρωματοποιημένο, ακριβώς όπως και τα ίδια τα κτίρια. Το μάτι ακολουθεί την ανάβαση της πλαγιάς, περνά πάνω από τις ζεστές στέγες τερακότα και προσπερνά τις κλειστές λευκές προσόψεις. Τα χρώματα είναι τόσο απλά — μόνο αυτή η απαλή ώχρα και το βαθύ κοβαλτί μπλε πάνω στο λευκό. Οι σκιές πέφτουν σε ψυχρές αποχρώσεις σχιστόλιθου και λεβάντας, κοφτές εκεί που ο ήλιος χτυπά τον σοβά. Η ίδια η μπογιά φαίνεται να αναπνέει με το φως — πιο πυκνή στις φωτισμένες επιφάνειες, λειότερη στη σκιά. Το μικρό σπίτι στέκεται εκεί ψηλά, χωριστά. Μια ησυχία απλώνεται στη σκηνή, συγκρατημένη μέσα στη ζέστη.
