Βελινα,τοπιο

Αχνό μεσημεριάτικο φως απλώνεται πάνω από την κοιλάδα της Βελίνας, με ώχρινα χόρτα πυκνά στο προσκήνιο και τους μακρινούς λόφους να χάνονται στον ανοιχτό ουρανό.

Ολόκληρος αυτός ο τόπος μοιάζει να αναπνέει αργά. Το έδαφος κοντά μας έχει βαθιά υφή, χτισμένο από γήινες ώχρες και αχνά πράσινα της φασκομηλιάς. Από εκεί, η γη κυλά ομαλά σε μαλακούς λόφους, και τα μακρινά βουνά σχεδόν διαλύονται μέσα στον ανοιχτόχρωμο ουρανό. Η ζεστασιά του πρώτου πλάνου ψυχραίνει καθώς η ματιά απομακρύνεται, περνώντας σε σκονισμένους μπλε και γκρίζους τόνους. Μια ήσυχη πινελιά καμένης σιέννας αναδύεται στη βλάστηση. Το φως είναι τόσο ομοιόμορφο. Πέφτει απαλά παντού, αφήνοντας μόνο τις πιο ήπιες σκιές στις πλαγιές. Μια αργή ησυχία απλώνεται πάνω στην κοιλάδα, χωρίς βιασύνη και με υπομονή.