Βουνα με χιονια

Μια ράχη ανεβαίνει από γυμνό καφέ βράχο, περνά μέσα από σκιά σχιστόλιθου και μωβ, και χάνεται στο χιονισμένο πεδίο που απλώνεται από πάνω.

Μια βαθιά ησυχία απλώνεται πάνω στο βουνό. Νιώθεις την ανάβαση, μακρά και κοπιαστική, που ξεκινά από το σκουρόχρωμο πρώτο πλάνο με τις μουντές καφέ και πρασινόγκριζες αποχρώσεις. Μια διαγώνια ράχη τραβά προς τα πάνω διαμέσου του γκρίζου βράχου και στηρίζεται στο φωτεινό χιονοπέδιο της κορυφής. Από πάνω, ο ουρανός ανοίγει, απαλός και χλωμός. Η ίδια η μπογιά αφηγείται την ιστορία — τόσο λεία και λειασμένη στο χιόνι, ενώ οι βραχώδεις επιφάνειες αποδίδονται με πιο στεγνές, σπασμένες πινελιές που ψάχνουν το φως. Ακόμα και οι σκιές κρατούν ένα δροσερό μπλε βάθος χωρίς να γίνονται τελείως μαύρες. Ο καθαρός ήλιος ρίχνει μακριές σκιές πάνω στις πλαγιές. Τίποτα δεν κινείται εκεί ψηλά. Μια κρατημένη ακινησία αναπαύεται στην άκρη του βουνού, υπομονετική και μακριά από τα πάντα.