Βραδιάζει στην ορεινη Κορινθια

Ο αργοπεθαίνων ήλιος κρατιέται στις δυτικές κορυφογραμμές της Κορινθίας, ενώ το βιολετί βαθαίνει στις κοιλάδες από κάτω.

Στο πρώτο πλάνο, καμένη σιένα και σκούρα ομπρ ανεβαίνουν απότομα, δουλεμένες με στεγνό πινέλο που πιάνει την υφή του πετρώδους εδάφους. Από εκεί το μάτι κινείται προς τις πλαγιές του μέσου πλάνου και ύστερα σε διαδοχικές οροσειρές, κάθε μία πιο δροσερή και απαλή από την προηγούμενη, ωσότου οι απόμακρες κορυφές κατακάθονται σε λεβάντα και βιολετί-μπλε. Ώχρα φωτεινά σημεία μένουν κατά μήκος των κορυφογραμμών, ενώ στις κοιλάδες οι σκιές βαθαίνουν με λεπτές στρώσεις χρώματος που τραβούν το τοπίο πίσω. Η πινελιά αλλάζει χαρακτήρα: πλατιά και ομαλή στον ουρανό, διακεκομμένη και απτή στα κατώτερα πλάνα, οξύνοντας ό,τι είναι κοντά και αφήνοντας τη μακρινή χώρα να διαλύεται στην ομίχλη του δειλινού. Το φως έρχεται χαμηλά από τα δυτικά, χαράζοντας τα βράχια πλάγια, ενώ μια διάχυτη ψυχρότητα γεμίζει τις ανατολικές πλευρές. Σιωπή, υπομονετική όσο τα ίδια τα βουνά.