Υδρα απο το παραθιρο μου
M645
Για το Έργο
Το λιμάνι της Ύδρας απλώνεται αμέσως πέρα από το χείλος — κεραμοσκεπές που κατεβαίνουν σε ηλιόλουστα σκαλοπάτια, λίγες βάρκες αναπαυμένες στον κόλπο.
Η σύνθεση ξεκινά από κοντά, στο χείλος ενός υπονοούμενου παραθύρου, και κατηφορίζει μέσα από κεραμοσκεπές και στενά σοκάκια ως την καμπύλη του κόλπου. Στο μέσο πλάνο, ιστοί και ακτογραμμές χαράζουν διαγώνιες που ζωντανεύουν το χώρο, ενώ οι μακρινοί λόφοι στο βάθος χάνονται σε αχνά μπλε. Καθαρά λευκά δίπλα σε βαθύ κυανό και ώχρα, με πινελιές τερακότα στις σκιασμένες προσόψεις και ανοιχτότερο γαλάζιο ψηλά στον ουρανό. Στο νερό και στον ουρανό οι πινελιές κινούνται ελεύθερα, ανοιχτές και γρήγορες, ενώ εκεί που κτίσμα και φως συναντιούνται οι άκρες γίνονται πιο κοφτές. Ο ήλιος φαίνεται ψηλός και καθαρός, ρίχνει κοντές σκιές που καρφώνουν την αρχιτεκτονική στη θέση της. Λίγες βάρκες ξεκουράζονται στο λιμάνι, μικρές και αδιάφορες για τον χρόνο. Ηρεμία μεσημεριού πλακώνει τις στέγες, κρατά την πόλη ανάμεσα στη θάλασσα και την πέτρα.