Πουρι,φθυνοπωρο

Πέτρινα τείχη και στριμωγμένες στέγες στο Πούρι, με το σχιστόμπλε να μαζεύεται ήδη στα σοκάκια καθώς το απόγευμα υποχωρεί.

Μια βαθιά ησυχία απλώνεται πάνω σε αυτόν τον τόπο, σαν να τον κρατά το απόγευμα στην αγκαλιά του. Νιώθεις την υφή στο πρώτο πλάνο — η μπογιά είναι πυκνή και σπασμένη πάνω στα πέτρινα τείχη. Έπειτα μαλακώνει, απλώνεται πάνω στις στριμωγμένες στέγες και εξομαλύνεται εντελώς καθώς οι λόφοι χάνονται στον ουρανό. Η επιφανειακή ζεστασιά προέρχεται από τις ώχρες και τα χρυσά, όμως είναι το σχιστόμπλε στις σκιές που χαρίζει στα πάντα τόσο μεγάλο βάθος. Το φως είναι τόσο απαλό. Απλώς χύνεται πάνω από τις στέγες, μαζεύεται ήρεμα στα σοκάκια ανάμεσά τους χωρίς κανένα σκληρό τόνο. Το φθινόπωρο απλώνεται πάνω από ολόκληρη τη σκηνή, κρατώντας την ώρα πριν αλλάξει η μέρα.