Ζαγορα,αποψη προς τα κυπαρισια

Τα κυπαρίσσια της Ζαγοράς ανεβαίνουν σκοτεινά μέσα στο βιολετί και πορτοκαλί δειλινό, το κατακόρυφο βάρος τους αγκυροβολεί το τελευταίο φως που φεύγει.

Ολόκληρο το τοπίο αναπνέει μέσα σε αυτό το τελευταίο φως. Το βαθύ πράσινο των κυπαρισσιών τραβά τα πάντα προς τα πάνω, ένα σκοτεινό κατακόρυφο απέναντι στη μακριά, χαμηλή έκταση της γης. Οι μαλακές ώχρες και οι θαμπές βιολέτες χάνονται αδιόρατα προς τον πιο δροσερό ορίζοντα. Ακόμα και η ίδια η μπογιά αισθάνεται διαφορετική στον καμβά — λεπτή και ρευστή στον ουρανό, γίνεται ωστόσο πυκνή εκεί που τα κλαδιά μαζεύουν το βάρος τους. Η ζεστασιά μόλις που αγγίζει τις άκρες των στεγών. Μια ησυχία απλώνεται πάνω από το χωριό, αργή και ανεπίσπευτη, αυτή που κρατά την ώρα ακριβώς πριν από τη νύχτα.