Αποβροχο,Βελινα

Τα βρεγμένα καλντερίμια της Βελίνας αντικατοπτρίζουν έναν χλωμό ασημένιο ουρανό, καθώς τα τελευταία σύννεφα αραιώνουν ακόμα από πάνω.

Όλα μοιάζουν πλυμένα, ανανεωμένα. Ένα νοτισμένο μονοπάτι ελίσσεται από εδώ προς τα σπίτια του χωριού, με τις κεραμιδένιες στέγες τους να μας οδηγούν προς τους αχνούς λόφους στο βάθος. Τα δροσερά μπλε και βιολετί που πυκνώνουν στον ουρανό και πάνω στην υγρή πέτρα αποκρίνονται στις ζεστές γήινες αποχρώσεις των τοίχων. Η πινελιά ακολουθεί τις υφές — λεία πάνω από τις ανακλαστικές επιφάνειες, πιο χοντρή και σπασμένη εκεί που πέφτει πάνω στον σοβά και στα φύλλα. Μαλακό φως διαπερνά τα σύννεφα που σκορπίζουν, ρίχνοντας ήπιες σκιές που αναδεικνύουν την υφή από κάθε επιφάνεια. Όλο το χωριό κρατά την ανάσα του, κι ένα καθαρό σιωπηλό ησυχάζει πάνω σε όλα.