Ελιες,Ανδρο

Ένας ελαιώνας της Άνδρου στο μεσημέρι· ασημοπράσινες σειρές, κοφτές και τακτοποιημένες, κάτω από έναν ήλιο που πέφτει κατακέφαλα.

Υπάρχει μια διαχρονική αίσθηση σε αυτόν τον ελαιώνα. Είναι τόσο ήσυχος. Οι κόμπιαστοι κορμοί φαίνονται αιώνιοι, αγκυρώνουν ολόκληρη τη σκηνή ενώ οι σειρές των ελιών χάνονται προς εκείνους τους χαμηλούς, θολούς λόφους. Ο κόσμος εδώ είναι απλώς ασημοπράσινο που συναντά τη ζεστή, ηλιοκαμένη γη. Η ίδια η μπογιά φαίνεται χοντρή και τραχιά στον φλοιό, για να γίνει σχεδόν στεγνή εκεί που αποδίδει το ανοιχτό έδαφος. Το φως πέφτει κατακόρυφα από ψηλά, χαράζοντας κοντές σκιές κάτω από τα δέντρα — μα ακόμα και η σκιά φαίνεται να κρατά μια απαλή λάμψη. Διακρίνονται μικρές αναλαμπές κίτρινου εκεί όπου ο ήλιος καίει πιο δυνατά στα φύλλα. Ο ελαιώνας κρατά την ησυχία του, υπομονετικός και ριζωμένος, ο χρόνος να επιβραδύνει ανάμεσα στα δέντρα.