Καπανδριτη,σουρουπο

Πάνω από το Καπανδρίτι, μια τελευταία λωρίδα κοραλί αντέχει στον ορίζοντα, πριν το λιλά και η σχιστόλιθη αποχρώση κυριεύσουν τον ουρανό.

Στο πρώτο πλάνο, πέτρινοι τοίχοι και στέγες κρατούν ακόμα τη ζεστασιά τους, ώχρες και γήινα καφέ. Από εκεί, η γη μαλακώνει σε κυματιστούς λόφους, οι ζεστοί τόνοι διαλύονται βαθμιαία σε ψυχρότερα μπλε καθώς πλησιάζουν τον ορίζοντα. Η πάστα αλλάζει χαρακτήρα ανάλογα με το πλάνο: πυκνή στην πέτρα, αφήνει ορατή κάθε πινελιά, ενώ στον ουρανό ανοίγεται σε ελεύθερες, ανοιχτές πινελιές. Δεν υπάρχει μία ορισμένη πηγή φωτός. Ολόκληρος ο ουρανός φωτίζεται ομοιόμορφα, με σκιές σχεδόν ανύπαρκτες, απαλές ως θεαματικά χαμηλής αντίθεσης. Η μέρα δεν έχει ακόμα παραδοθεί στη νύχτα. Στις παρυφές του χωριού, βαθιά ησυχία.