Φυση

Η λαδί-πράσινη βλάστηση παραχωρεί τη θέση της στην ξερή ώχρα γη, κι ακόμα πιο πέρα, οι αχνοί λόφοι χάνονται στον γκρίζο-λευκό ουρανό.

Στο πρώτο πλάνο, αδρές υποδηλώσεις γρασιδιού και θάμνων σε πυκνή πάστα, λαδί και ομπρ ανακατεμένα. Από εκεί, μια ήπια ράχη οδηγεί το μάτι προς τους πιο ανοιχτόχρωμους λόφους του βάθους. Τα πράσινα, φασκόμηλο και βρύο, συγχωνεύονται με κηλίδες ξερής γης. Ο ουρανός ανεβαίνει σε απαλό γκρι-λευκό, με μόλις μια υπόνοια μπλε στον ορίζοντα. Η πάστα είναι πυκνότερη στο πρώτο πλάνο, λεπτότερη καθώς η γη υποχωρεί στο βάθος, σαν ο ίδιος ο αέρας να αραιώνει μαζί της. Το φως έρχεται χαμηλά, πλάθει το ανάγλυφο χωρίς σκληρές σκιές, ζεσταίνει ολόκληρο το μέσο πλάνο. Σκιές απαλές, σχεδόν ανύπαρκτες. Ζεστοί γήινοι τόνοι στο σύνολο, με τα ψυχρά πράσινα να τους αντιστέκονται διακριτικά. Έργο μεσαίου μεγέθους, λάδι σε καμβά.