Ανδρος τοπιο
MK462
Για το Έργο
Η Άνδρος κατεβαίνει σε ωχρές βαθμίδες, ξερή γη που χαμηλώνει σε μακριές κλίσεις προς μια στενή κοβαλτένια γραμμή στη θάλασσα.
Το μάτι εισέρχεται από ένα υφασμένο προσκήνιο ξερής γης και χαμηλής βλάστησης, διασχίζει λόφους μεσαίου επιπέδου που έχουν διαμορφωθεί από παλιά εδαφοτεμαχισμό, και αναπαύεται εκεί που ο ορίζοντας συναντά τη θάλασσα. Ωχρά αποχρωματισμένα από τον ήλιο και ζεστά λευκά κυριαρχούν στα υψώματα, αντηχώντας με αμυδρό ελαιόχρωμο στα θαμνώδη και καθαρό κοβάλτ στο μακρινό άκρο. Η πινελιά εναλλάσσεται ανάμεσα σε λεπτά πλυσίματα για την απόσταση και πιο χοντρές, σπασμένες αφές στην κοντινή πέτρα, με μαλακά περιγράμματα ώστε κάθε επίπεδο να λιώνει στο επόμενο. Το φως πέφτει ομοιόμορφα από ψηλά, διάχυτο και καθαρό, αφήνοντας μόνο ρηχές σκιές στις πτυχές της πλαγιάς. Το μεσημέρι απλώνεται πάνω από το νησί, αργό και ανεπίσπευδο, και ο χρόνος φαίνεται να ξεκουράζεται στη ζεστή πέτρα.