Κεφαλονια,αγροτοσπιτο σε εριμια

Ένα πέτρινο αγροτόσπιτο στέκεται μόνο του στους λόφους της Κεφαλονιάς, με την κεραμιδένια στέγη να πιάνει το φως της μέρας μπροστά σε έναν ανοιχτό, κυανό ουρανό.

Στο μέσο πλάνο, το αγροτόσπιτο αγκυροβολεί τη σύνθεση, με την ηλιοκαμένη πέτρα να αντηχεί στο θαμπό φασκομηλί των ελαιόδεντρων και των χαμόκλαδων γύρω του. Ένα αχνό μονοπάτι μπαίνει από το πρώτο πλάνο, οδηγώντας το μάτι αργά πάνω από στεγνή γη προς το κτίσμα και από εκεί ψηλά, στον απαλό γαλάζιο και ανοιχτό λιλά ουρανό που καταλαμβάνει σχεδόν το ένα τρίτο της ζωγραφικής. Η παλέτα παραμένει συγκρατημένη, με τους γήινους τόνους να συναντούν τα ψυχρότερα μπλε καθώς οι λόφοι χάνονται στην ομίχλη του βάθους. Οι πινελιές είναι ελεύθερες και σίγουρες, πυκνότερες στα κεραμίδια και στα βραχώδη εξάρματα, απαλότερες και πιο αραιές εκεί που η απόσταση τα διαλύει. Φως υψηλής μέρας πέφτει καθαρά, ρίχνοντας κοντές σκιές που αναδεικνύουν την υφή των τοίχων χωρίς έξαψη. Καμιά ανθρώπινη παρουσία δεν φαίνεται, ωστόσο ο τόπος δείχνει κατοικημένος, υπομονετικός. Η σιωπή του μεσημεριού απλώνεται στην πλαγιά και κρατά.