Μαδριτη,κοκκινο Καμπαναριο,δρομος με προοπτικη

Ένας πύργος από τερακότα κλείνει το βάθος ενός δρόμου της Μαδρίτης — το ζεστό του κόκκινο ξεχωρίζει καθαρά από τις ανοιχτόχρωμες πέτρινες προσόψεις που παρατάσσονται εκατέρωθεν.

Μια βαθιά ησυχία πλανάται πάνω στον δρόμο — η ησυχία που ανήκει μόνο στο αργό απόγευμα. Ο δρόμος σε τραβά μπροστά, κατευθύνοντας το βλέμμα προς τον πύργο, ανάμεσα στις μακριές, χαμηλές στέγες. Ολόκληρη η σκηνή λούζεται σε γήινες ώχρες και μουντά κόκκινα, ενώ πιο δροσερές πέτρινες αποχρώσεις αναπαύονται στις σκιές. Το φως είναι μαλακό αλλά καθαρό, αφήνοντας πίσω του κοφτερές σκιές που αγκυρώνουν κάθε κτήριο στο έδαφος. Μπορείς σχεδόν να νιώσεις τον ήλιο πάνω στη μπογιά — το χρώμα είναι πιο πυκνό στις άκρες των γεισωμάτων. Ο δρόμος είναι σχεδόν άδειος. Ό,τι βρίσκεται μακριά διαλύεται σε μια ανοιχτόχρωμη ομίχλη. Ο χρόνος επιβραδύνεται εδώ, και ο μακρύς δρόμος κουβαλά μια σιωπή που μοιάζει με ανάμνηση.