Σεγγοβια η Κατεντραλ το σουρουπο
MK843
Για το Έργο
Ο καθεδρικός ναός της Σεγκόβια κρατά το τελευταίο δυτικό φως, η πέτρα του ζεσταίνεται σε κεχριμπάρι καθώς ο ουρανός περνά από ροδακινί σε λιλά πάνω από τους πύργους.
Όλα φαίνονται να συγκρατούνται μέσα σε αυτό το τελευταίο φως. Ο καθεδρικός ναός υψώνεται στα δεξιά, το ύψος του αγκυρωμένο από τη χαμηλή τοιχοποιία μπροστά του. Οι άλλες στέγες υποχωρούν σε βάθος, τραβώντας σε μια ήσυχη σκηνή. Η πέτρα λάμπει με ζεστά χρυσά και πορτοκαλί, ενώ οι σκιές βαθαίνουν σε σχιστόλιθο μπλε και μωβ. Ο ουρανός λιώνει από ροδακινί κοντά στις στέγες σε απαλό λιλά ψηλά. Το φως έρχεται από κάπου αριστερά, πιάνοντας τις λεπτομέρειες στην πρόσοψη του κτηρίου και ρίχνοντας μακριές, ήπιες σκιές στον δρόμο. Οι αρχιτεκτονικές γραμμές είναι σταθερές, κι όμως ο ουρανός απλώς αναπνέει. Μια κρατημένη ησυχία απλώνεται στους δρόμους, η πόλη ακίνητη στο μεταίχμιο ημέρας και νύχτας.