Νεκρη φυση ζωγραφισμενη με σπατουλα

Ένα βαθύ κόκκινο και ένα αθόρυβο πράσινο διασχίζουν τους γήινους τόνους, με χοντρές πλάκες που κόβονται τόσο καθαρά ώστε να συγκρατούν το φως.

Υπάρχει μια πραγματική ενέργεια σε αυτές τις απλές φόρμες, μια είδους σταθερή παρουσία. Συγκεντρώνονται ελαφρώς εκτός κέντρου, με σχήματα που ορίζονται από καθαρές, λαξευμένες ακμές. Τα χρώματα είναι άμεσα. Ένα βαθύ κόκκινο και ένα ήσυχο πράσινο αφυπνίζουν τους γήινους τόνους, απλωμένα σε χοντρές πλάκες έτσι ώστε τίποτα να μην ανακατεύεται. Η σπάτουλα κάνει και το φως να φαίνεται σαν στέρεο υλικό — πιάνεται στις ψηλές ραχοκοκαλιές της μπογιάς και πέφτει καθαρά μέσα στη σκιά. Όλη η επιφάνεια μοιάζει σχεδόν με ανάγλυφο γλυπτό. Ο χώρος παραμένει ήρεμος, τα αντικείμενα κρατούν τη θέση τους καθώς η ίδια η μπογιά κατακάθεται στη σιωπή.