Νεραντζα,βαρκες και θαλασσα,σουρουπο

Λυκόφως στη Νεράντζα: τα σκάφη κάθονται αμίλητα, οι γάστρες τους χλωμές μπροστά στο νερό που σκουραίνει ήδη προς το σχιστόχρωμο.

Μια βαθιά ησυχία κατακάθεται μαζί με το λυκόφως. Ο ορίζοντας κείται τόσο χαμηλά που παραχωρεί σχεδόν όλον τον χώρο σε έναν ουρανό που αναπνέει από ζεστό βερίκοκο ώς ένα μουντό γαλάζιο. Η θάλασσα από κάτω αποκρίνεται με δροσερότερα χρώματα — βαθύ σχιστόχρωμο και ινδικό μπλε — και η επιφάνειά της σπάει ελαφρά εκεί όπου το χρώμα είναι πιο πυκνό. Μερικά σκάφη πλέουν εκεί. Οι γάστρες τους αιχμαλωτίζουν τις τελευταίες χλωμές νύξεις ώχρας και λευκού. Όλα είναι τόσο απαλά — τα περιγράμματα διαλύονται μέσα στην ομίχλη. Το φως είναι διάχυτο, απλώνεται χωρίς να ρίχνει ούτε μία σκληρή σκιά. Είναι σαν ο ίδιος ο χρόνος να επιβραδύνεται μαζί με το νερό.