Περαμα,Κιτρινοπρασινο γερμειο βαπορι,Καρναγιο
M2047
Για το Έργο
Εκείνη η κιτρινοπράσινη γάστρα σχεδόν λάμπει. Ένα αποσαθρωμένο σώμα, αφημένο λοξά στην αποβάθρα. Η σιωπή έχει εγκατασταθεί εδώ.
Υπάρχει μια παράξενη ακινησία εδώ, σε έναν τόπο που κανονικά θα έπρεπε να βουίζει. Όλα στηρίζονται σε εκείνο το κεκλιμένο πλοίο. Το μάτι ακολουθεί την αποσαθρωμένη πλευρά της γάστρας ως τους σκελετωμένους γερανούς στα θαμπά γκρι και καφέ. Δες πόσο κοφτές είναι οι γραμμές τους. Κι όταν κοιτάς τη γάστρα, το χρώμα φαίνεται πυκνό, σε στρώσεις—σχεδόν να ξεφλουδίζει από τον καμβά. Το φως είναι τόσο απαλό και συννεφιασμένο, που πιέζει το βάθος από την εικόνα, αφήνοντας μόνο την υφή της σκουριάς και των υγρών σανίδων. Τίποτα δεν κινείται. Ο αέρας κρατά την παρατεταμένη παύση ανάμεσα στη δουλειά και τη φθορά.