Παρισι

Στο βάθος της λεωφόρου, ένας μεμονωμένος πύργος χάνεται μέσα στο ωχρό χρυσό, με τις άκρες του να διαλύονται ανάμεσα στα σκοτεινά φανάρια και τους κλειστούς ώχρινους τοίχους.

Στο πρώτο πλάνο, το πλακόστρωτο σε ψυχρό γκρι απλώνεται προς το βάθος, με τις σκιές να επιμηκύνονται κατά μήκος του δρόμου και να δίνουν όγκο στις προσόψεις χωρίς να σκληραίνουν τις άκρες τους. Οι σκοτεινές γραμμές των φαναριών και τα κλειστά παντζούρια ορίζουν τα μέσα πλάνα, ενώ στο βάθος οι στέγες και ένας μεμονωμένος πύργος διαλύονται μαλακά στον αέρα. Η ζεστή ώχρα των τοίχων αντιπαρατίθεται στο ψυχρό γκρι του πεζοδρομίου, με μια κηλίδα κόκκινου σε μια τέντα και ένα υπαινικτικό πράσινο από τα δέντρα. Στα κτίρια η πάστα ελεγχόμενη, κτισμένη με σίγουρες πινελιές που διατηρούν τη στερεότητα των επιφανειών, ενώ ο ουρανός δουλεύεται με ελεύθερες, διακεκομμένες πινελιές που αφήνουν το ωχρό χρυσό φως να περνά μέσα τους. Οι ανθρώπινες φιγούρες είναι απλές υπαινικτικές μορφές, μικρά σχήματα που δίνουν στη λεωφόρο έναν ήσυχο παλμό ζωής. Το φως έρχεται από χαμηλά, απογευματινό, με τις σκιές να υποδηλώνουν μια μέρα που γέρνει αργά προς το βράδυ.