Αττικο τοπιο απο ψηλα,ελιες,με Σεργουλοπουλο

Ασημοπράσινες κορυφές σκορπούν πάνω στο καμένο χώμα. Από εδώ ψηλά, η κοιλάδα ανοίγει ολόκληρη. Ο αέρας κρατά την ανάσα του.

Μια βαθιά γαλήνη κυριαρχεί σε τούτο το τοπίο. Κοιτάμε από ψηλά τις ελιές, με τις ασημένιες κορφές τους να πιάνουν το φως σε ρυθμικές σειρές που απλώνονται προς τους απαλούς λόφους. Ολόκληρη η σύνθεση αισθάνεται τόσο πλατιά, τόσο οριζόντια. Το έδαφος είναι σε θερμές ώχρες και ούμπρα αποχρώσεις, κι εκείνη η ζέστη μαζεύεται σε απαλό μωβ της λεβάντας μέσα στις σκιές. Το φως είναι εξαιρετικά ομοιόμορφο — έρχεται από ψηλά, αφήνοντας το τοπίο να αναπνέει. Και η πινελιά είναι εξίσου συγκρατημένη: μόλις αρκετή για να διαμορφώσει τις κορυφές των δέντρων, πριν αραιώσει σε μια απαλή ομίχλη καθώς απομακρύνεται. Ο αέρας κάθεται πάνω στο άλσος, κρατώντας το απόγευμα στη θέση του.