Ρεματια στα βουνα

Ένα ρυάκι ανοιχτό τιρκουάζ χαράζει τους βράχους, πλαγιοφωτισμένο, κι εκεί πίσω ψηλώνουν ψυχρές κορυφές σχιστόλιθου.

Υπάρχει εδώ μια βαθιά μοναξιά. Το ρυάκι σε τραβά μέσα στην εικόνα: περνά δίπλα από βρύα και πέτρες, καθοδηγώντας το μάτι προς τα βουνά. Το βάθος είναι όλο ψυχρός σχιστόλιθος και απαλή γκριζάδα, μα ο προσκήνιος χώρος ζεσταίνεται με γήινα πράσινα και ώχρα. Η μπογιά είναι εξαιρετικά σαφής — σχεδόν νιώθεις την τραχύτητα πάνω στους βράχους, ενώ το νερό γλιστρά λείο και υγρό. Το φως πέφτει πλάγια, απλώνοντας μακριές σκιές πάνω στη γη. Μόνο εκείνες οι μικρές αγγίξεις λευκού πάνω στις ζάρες του νερού. Ο αέρας μοιάζει τόσο καθαρός, κρατώντας την κοιλάδα σε μια υπομονετική σιωπή.