Τοπιο Δαυλας σουρουπο
MK123
Για το Έργο
Κεχριμπαρένιες και ροζ αποχρώσεις κρατιούνται πάνω από την κορυφογραμμή του Δαύλα, λιώνοντας σε βιολετί εκεί που το τελευταίο φως βυθίζεται πίσω από τους λόφους.
Μια βαθιά ησυχία απλώνεται στη γη. Ο ουρανός ανοίγει τόσο πλατύς, αφήνοντας τον τελευταίο ήλιο να διαχυθεί πάνω από τον ορίζοντα. Από κάτω, το τοπίο υποχωρεί μέσα σε ζεστές γήινες αποχρώσεις, και οι στριφογυριστές κορυφογραμμές σχεδόν σε τραβούν βαθύτερα μέσα στη σκηνή. Ο ουρανός είναι δουλεμένος με μεγάλη ομαλότητα, αλλά το έδαφος αισθάνεται διαφορετικό — η μπογιά είναι πιο χοντρή στη βλάστηση και στα βράχια, αρκετά ώστε να πιάσει εκείνο το τελευταίο, χαμηλό φως. Μακριές σκιές απλώνονται στις πλαγιές, μαλακώνοντας εκεί που η γη συναντά τον πιο δροσερό αέρα. Ο αέρας κουβαλά εκείνη την αργή, χρυσή σιωπή του δειλινού, όταν η μέρα επιτέλους αφήνεται να φύγει.