Σαντορινη,απο την εκκλησια προς τα πανο,φορμες
M2081
Για το Έργο
Από τον γαλάζιο τρούλο μιας εκκλησίας, η ματιά ανηφορίζει μέσα από τα λευκά, αλλεπάλληλα σχήματα της Σαντορίνης προς τον ουρανό. Η αυστηρή γεωμετρία εδράζεται στην ηλιοκαμένη πέτρα, σε έναν ήσυχο, ανοδικό ρυθμό.
Τα κτίσματα αναπτύσσονται σε καθαρές, κυβικές στρώσεις: ασβεστωμένοι τοίχοι με πινελιές βαθύ κοβαλτίου, ενώ η ώχρα και το απαλό γκρι προδίδουν τον παλαιωμένο σοβά. Σκάλες και ταράτσες σκαρφαλώνουν με λιτές γραμμές, με τις αυστηρές ακμές τους να μαλακώνουν μέσα στην ατμοσφαιρική ποιότητα της θάλασσας και του αέρα. Ψυχρές, λεβαντί σκιές απλώνονται στις ηλιόλουστες επιφάνειες, αποδοσμένες με απαλή, μελετημένη πινελιά που διαφυλάσσει τη διαύγεια του μεσημεριανού αιγαιοπελαγίτικου φωτός. Η ανθρώπινη τάξη εναρμονίζεται με τις ηφαιστειακές καμπύλες του τόπου, όπου ο ανοιχτός ουρανός βαθαίνει την αίσθηση του χώρου. Καμία μορφή δεν διακρίνεται· η ίδια η φόρμα αποπνέει συνέχεια και οικειότητα. Η σιωπή σφραγίζει την αρμονία ανάμεσα στην πέτρα και τον ουρανό.