Σειχης

Μια ψηλή καφετιέρα κρατά το κέντρο της σύνθεσης, με σκούρα κομπολόγια τυλιγμένα στη βάση της και διπλωμένο ύφασμα στο πλάι, σε ώχρα και βαθύ κόκκινο.

Όλα εδώ φαίνονται τοποθετημένα με πρόθεση, σε μια βαθιά ησυχία. Η ψηλή καφετιέρα κρατά το κέντρο, με το διπλωμένο ύφασμα και τα σκούρα κομπολόγια να αναπαύονται στη βάση της. Γήινα καφέ και αποσβεσμένα χρυσά θεμελιώνουν τη σκηνή, αλλά ένα μονό νήμα μπλε και ελεφαντόδοντου μέσα στο ύφασμα φαίνεται να την ξυπνά ολόκληρη. Αξίζει να παρατηρήσει κανείς πώς η χρωματική ύλη αλλάζει χαρακτήρα — τόσο λεία πάνω στο γυαλιστερό μέταλλο, πιο πυκνή και απαλή εκεί που το ύφασμα μαζεύεται σε πτυχές. Το φως έρχεται χαμηλά από τη μία πλευρά, πλάθοντας κάθε επιφάνεια με διακριτική τρυφερότητα και αφήνοντας τις γωνίες να κρατούν τις σκιές τους. Τίποτα δεν βιάζεται. Μια υπομονετική ηρεμία απλώνεται πάνω από το τραπέζι.