Σκοπελος βραχια και θαλασσα
M1139
Για το Έργο
Ο ασβεστόλιθος της Σκοπέλου, αποξηραμένος από τον ήλιο και κιμωλία λευκός, στοιβάζεται πυκνά στο προσκήνιο πριν το κοβάλτιο αναλάβει.
Υπάρχει εδώ μια βαθιά ησυχία. Οι ανώμαλες μορφές των βράχων φαίνεται να οδηγούν το βλέμμα προς τα έξω, πάνω από εκείνη την ήρεμη έκταση νερού που βαθαίνει από κοβάλτιο σε ένα απαλό θολό χρώμα στον ορίζοντα. Μικρές πινελιές τιρκουάζ πιάνουν το φως. Πλησιάζοντας, η μπογιά στους βράχους είναι παχιά, σχεδόν γλυπτική, ενώ η θάλασσα έχει αποδοθεί με αραιές, διαφανείς στρώσεις που αφήνουν ένα πιο σιωπηλό μπλε να αναπνέει από κάτω. Το φως αισθάνεται τόσο καθαρό — πέφτει από ψηλά και εγκαθίσταται στις σχισμές των βράχων. Καμία σκληρή σκιά. Διατηρεί εκείνο το μακρύ αιγαιοπελαγίτικο απόγευμα, όταν ο χρόνος αργεί και τίποτα δεν κινείται παρά μόνο το φως πάνω στο νερό.