Ταξιδευοντας με βενζινακατο

Ένα μικρό μηχανοκίνητο σκάφος κατέχει το κέντρο της σύνθεσης· τα ορειχάλκινα εξαρτήματά του λάμπουν ανάμεσα στο βαθύ τιρκουάζ νερό και την ζεστή ώχρα της γάστρας.

Ένας ολόκληρος κόσμος χωράει σε αυτόν τον μικρό χώρο. Το σκάφος αναπαύεται ήσυχο και μακρύ, με τα ναυτιλιακά του αντικείμενα να το πλαισιώνουν — ίσως ένα τυλιγμένο σχοινί, ένας διπλωμένος χάρτης. Αυτά το αγκυρώνουν στη στιγμή. Τα βαθιά μπλε και τα πράσινα-τιρκουάζ χρώματα λιμνάζουν γύρω του, ενώ το ξύλο αναπνέει με ζεστή ώχρα και μπεζ αποχρώσεις. Μερικές φωτεινές πινελιές από ορείχαλκο και χρώμιο ανασηκώνουν την επιφάνεια στο φως που πέφτει απαλά από τα πλάγια. Όλα βυθίζονται σε ήπιες βιολετί σκιές, που δίνουν στα αντικείμενα βάρος και σχήμα. Ο χρόνος επιβραδύνεται γύρω από αυτό το μικρό σκάφος, κρατώντας σφιχτά κάθε υπόσχεση κίνησης μέσα στην ησυχία.