Θαλασσα στον Κοριθιακο
MK1788
Για το Έργο
Κοβαλτένιο νερό απλώνεται σε όλο το πλάτος του Κορινθιακού, χωρίς ιστιοφόρο, χωρίς ανθρώπινη παρουσία.
Ολόκληρος ο κόσμος φαίνεται να αναπαύεται σε αυτό το απαλό, ομοιόμορφο φως. Το μάτι γλιστράει αβίαστα πάνω στα βαθιά μπλε της ανοιχτής θάλασσας, καθώς αυτά μαλακώνουν σταδιακά προς το τιρκουάζ. Ο ουρανός από πάνω αποκρίνεται με χλωμά λιλά και γκρίζες αποχρώσεις. Η επιφάνεια είναι τόσο λεία. Κι όμως, παρατηρεί κανείς πώς το νερό αναπνέει με ελαφρώς πιο έντονη υφή — αρκετή ώστε να νιώσεις ένα ήπιο κύμα να διαπερνά το πέλαγος. Ακόμα και η λεπτή λωρίδα της μακρινής ακτής εμφανίζεται σε έναν ήσυχο ώχρα που δεν διαταράσσει την ηρεμία. Η ατμόσφαιρα παραμένει γαλήνια, σαν ο κόλπος να κρατά μια μακρά, υπομονετική ανάσα.