Ζαγορα απο τα σκαλοπατια,το περιπτερο

Πέτρινα σκαλιά ανηφορίζουν μέσα από τη Ζαγορά προς το περίπτερο του χωριού, με τις χλωμές τους άκρες να πιάνουν το πλάγιο φως του απογευματινού ήλιου πάνω από τους λόφους του Πηλίου.

Το μάτι ανεβαίνει μέσα από τη γεωμετρία του χωριού — περνά από ασβεστωμένους τοίχους και σκιασμένα κατώφλια προς μακρινούς λόφους που διαλύονται στην ομίχλη. Ώχρα και λευκό κρεμ συναντούν γκρίζες σκιές, ενώ λάδι και σκονισμένο μπλε μαλακώνουν την ανηφόρα. Οι πινελιές αλλάζουν καθώς ανεβαίνουν: καθαρές κατά μήκος των τοιχοποιιών, ελεύθερες στα φυλλώματα και τον ουρανό, πυκνότερες εκεί που το φως χτυπά δυνατά. Το φως πέφτει από πάνω και ελαφρά στο πλάι, ρίχνοντας καθαρές σκιές που στηρίζουν κάθε σκαλί χωρίς να το βαραίνουν. Η ζέστη κάθεται πάνω στις πέτρες, αργή και υπομονετική. Ο αέρας ακούγεται σταματημένος πάνω από ολόκληρο το χωριό.