Σκυρος

Σκύρος στο αποκορύφωμα του απογεύματος: άσπρα σπίτια σκαρφαλωμένα στην πλαγιά, με σκιές που κόβονται κοφτές και υπερμαρίν πάνω στο ωχρό χώμα.

Στο πρώτο πλάνο, βραχώδες έδαφος σε καμένη σιένα και ωμή ομπρ. Από εκεί, η σύνθεση ανηφορίζει μέσα από μια ομάδα ασβεστωμένων σπιτιών χωμένων στην πλαγιά, για να ανοίξει τελικά στο πλατύ μπλε του Αιγαίου στο βάθος. Η ώχρα του εδάφους συναντά θαμπό πράσινο από αγριόχορτα, ενώ τα λευκά του οικισμού κρατούν τη φωτεινότητά τους απέναντι στις σκιές από υπερμαρίν που μαζεύονται κατά μήκος των κατώτερων τοίχων. Η πινελιά αλλάζει χαρακτήρα καθώς ταξιδεύει στη σύνθεση, ελεύθερη και γεστουαλιστική στον ουρανό και στο νερό, σταθερότερη εκεί που η πέτρα και η αρχιτεκτονική απαιτούν ορισμένες άκρες. Πυκνότερη πάστα ξαπλώνει στις ηλιόλουστες στέγες, ενώ πιο λεπτές στρώσεις αφήνουν την απόσταση να υποχωρεί στην ομίχλη. Το φως πέφτει από ψηλά, κοφτό και χωρίς υποχωρήσεις, σκαλίζει κάθε μορφή με ήσυχη ακρίβεια. Έργο μεσαίου μεγέθους, λάδι σε καμβά.